Deprawacja Serca

Autor: Thomas Reade
Oryginalny tytuł: Depravity of Heart
Tekst źródłowy: https://www.chapellibrary.org/book/rdepfg/radical-depravity-pinkarthurw

Zepsucie rasy ludzkiej po Upadku było radykalne i powszechne:

„A PAN widział, że wielka jest niegodziwość człowieka na ziemi i że wszelkie wytwory myśli jego serca były tylko złe po wszystkie dni” (Rodzaju 6:5).​

Mogłoby się wydawać zaskakujące, że ktoś czyta ten fragment w Biblii, a jednak zaprzecza doktrynie ludzkiej deprawacji, gdybyśmy nie znali naturalnej ślepoty zrozumienia z powodu grzechu.

Bolesna prawda jest jednak wyraźnie stwierdzona: serce człowieka jest złe. A żeby ta podniosła prawda mogła być ukazana w najsilniejszym świetle, dodano ponadto, że nie tylko myśli, ale wytwory myśli jego serca są złe. Przez tę deklarację dowiadujemy się, jak Upadek skaził wszystkie tajne działania ludzkiego umysłu, skoro nawet sam zarys czy surowy szkic myśli jest zanieczyszczony.

Skoro źródło jest tak zatrute, czy możemy dziwić się tym śmiercionośnym strumieniom, które z niego wypływają? Wszyscy, którzy znają siebie dzięki nauczaniu Boskiego Ducha, mogą zaświadczyć o prawdziwości tego Pisma z własnego doświadczenia.

„Serce zna własną gorycz” (Przysłów 14:10).

O, niech suwerenna łaska obali każdą dumną i grzeszną wyobraźnię, która jest sprzeczna ze świętym Prawem Bożym i podda każdą myśl w posłuszeństwo Chrystusowi!

Niektórzy, walcząc o cząstkę naturalnego dobra, mogą może powiedzieć: „Prawda, wyobraźnia jest często skalana; ale czy nie musimy uznać żadnych pozostałości cnoty?”. Co mówi Pismo?

„Wszelkie wytwory myśli jego serca były tylko złe po wszystkie dni” (Rodzaju 6:5).

Załóżmy, że to prawda, ale czy nie może być jakiejś domieszki dobra ze złem? Co mówi Pismo? „Wszelkie wytwory myśli jego serca były tylko złe po wszystkie dni”. Przyjmując to, czy jednak nie może być jakichś przerw na dobroć? Co mówi Pismo? „Wszelkie wytwory myśli jego serca były tylko złe po wszystkie dni”. Jeśli taki jest rzeczywiście stan serca człowieka, to czy niewinny okres młodości nie może być wyjątkiem od tego strasznego oskarżenia? Co mówi Pismo?

„Usposobienie serca człowieka jest złe od jego młodości” (Rodzaju 8:21).​
„Niegodziwi zeszli na bezdroża już od łona matki, błądzą od urodzenia, mówiąc kłamstwa” (Psalm 58:3).​
„Głupota jest przywiązana do serca dziecka” (Przysłów 22:15).
„Dzieciństwo i młodość są marnością” (Kaznodziei 11:10).

I jakby zdeterminowany, by upokorzyć dumę upadłego człowieka i umieścić doktrynę o grzechu pierworodnym poza sporem, Dawid, mówiąc pod wpływem Ducha prawdy, oświadcza:

„Oto zostałem zrodzony w nieprawości i w grzechu poczęła mnie moja matka” (Psalm 51:5).​

Można by przytoczyć bardzo wiele trafnych i ważnych fragmentów, z których wszystkie poświadczają tę podniosłą prawdę o grzechu pierworodnym.

„Któż wyciągnie czyste z nieczystego? Ani jeden” (Hioba 14:4).​
„Czymże jest człowiek, żeby miał być czysty, i urodzony z kobiety, żeby miał być sprawiedliwy?” (Hioba 15:14).​
„Jakże więc człowiek może być czysty? Jak urodzony z kobiety może być czysty?” (Hioba 25:4).

Stąd wnioskujemy, wraz z boskim natchnieniem, że jesteśmy „z natury dziećmi gniewu” (Efezjan 2:3); że „nie ma sprawiedliwego, ani jednego” (Rzymian 3:10).

O moja duszo! Nie spieraj się ze swoim sprawiedliwie obrażonym Stwórcą, ale wyznaj swoją winę, zarówno pierworodną, jak i uczynkową. Szukaj łaski, by leżeć nisko u Jego stóp i przyjąć z radosnym sercem te łaskawe oferty przebaczenia i pokoju, które są tak hojnie składane tobie przez wielką przebłagalną² ofiarę Jego umiłowanego Syna.

Łaska Boża, gdy postrzegana, jak zawsze powinna być, w połączeniu z nędznym stanem grzesznego człowieka, świeci jak piękna tęcza na ciemnej chmurze. Jej urocze barwy rozweselają i zachwycają umysł pośród otaczającego mroku.

Jakże pocieszające dla duszy przygniecionej poczuciem winy są następujące obietnice:

„Gdy przechodziłem koło ciebie i zobaczyłem cię zbroczoną twoją krwią, powiedziałem do ciebie… Żyj! Tak, powiedziałem do ciebie, gdy byłaś we własnej krwi: Żyj!” (Ezechiela 16:6).​

Następnie przychodzi źródło miłosierdzia:

„Ukochałem cię wieczną miłością, dlatego przyciągnąłem cię miłosierdziem” (Jeremiasza 31:3).​

Ale jak zanieczyszczone stworzenie może być miłe czystemu i świętemu Bogu? Oto skutki suwerennej łaski:

„Wtedy pokropię was czystą wodą i będziecie czyści; oczyszczę was ze wszystkich waszych nieczystości i ze wszystkich waszych bożków. I dam wam nowe serce, i włożę nowego ducha do waszego wnętrza. Wyjmę serce kamienne z waszego ciała, a dam wam serce mięsiste. Włożę mego Ducha do waszego wnętrza i sprawię, że będziecie chodzić według moich ustaw i będziecie przestrzegać moich sądów, i wykonywać je” (Ezechiela 36:25-27).​

Bezpieczeństwo i wytrwałość odkupionych są słodko ogłoszone w następującej zachwycającej obietnicy:

„I dam im jedno serce i jedną drogę, aby się mnie bali po wszystkie dni dla dobra ich samych i ich dzieci po nich. I zawrę z nimi wieczne przymierze, że się od nich nie odwrócę i nie przestanę im dobrze czynić; ale włożę w ich serca moją bojaźń, aby nie odstępowali ode mnie” (Jeremiasza 32:39-40).​

Wsparcie i ostateczny sukces są również obiecane wierzącemu w różnych próbach i trudnościach, które może być wezwany znosić w sprawie swojego Boga przymierza i Zbawiciela:

„Nie bój się, bo ja jestem z tobą. Nie lękaj się, bo ja jestem twoim Bogiem. Umocnię cię, tak, pomogę ci i podeprę cię prawicą mojej sprawiedliwości” (Izajasza 41:10).​
„Gdy pójdziesz przez wody, będę z tobą, a gdy przez rzeki, nie zaleją cię. Gdy pójdziesz przez ogień, nie spłoniesz i płomień cię nie przypali. Bo ja jestem PANEM, twoim Bogiem, Świętym Izraela, twoim Zbawicielem” (Izajasza 43:2-3).​

Dla obecnej i wiecznej pociechy wierzącego łaskawie ogłoszone jest pełne, darmowe przebaczenie wszelkiego grzechu:

„Ja, ja jestem tym, który zmazuje twoje przestępstwa ze względu na samego siebie, a twoich grzechów nie wspomnę” (Izajasza 43:25).​
„Zmazałem jak obłok twoje przestępstwa, a twoje grzechy jak chmurę. Nawróć się do mnie, bo cię odkupiłem” (Izajasza 44:22).​

Słusznie odkupiony grzesznik może zawołać:

„Wysławiać cię będę, PANIE, bo choć rozgniewałeś się na mnie, twój gniew odwrócił się i pocieszyłeś mnie. Oto Bóg moim zbawieniem, będę ufny i nie będę się lękał. PAN JEHOWA bowiem jest moją mocą i pieśnią, on stał się moim zbawieniem” (Izajasza 12:1-2).​
„Będę cię wywyższać, Boże mój, Królu, i będę błogosławić twoje imię na wieki wieków. Każdego dnia będę cię błogosławić i chwalić twoje imię na wieki wieków” (Psalm 145:1-2).​
„Błogosław, moja duszo, PANA, i wszystko, co we mnie, jego święte imię. Błogosław, moja duszo, PANA i nie zapominaj o wszystkich jego dobrodziejstwach. On przebacza wszystkie twoje nieprawości, on leczy wszystkie twoje choroby; On odkupuje twoje życie od zguby, on cię koronuje miłosierdziem i litością” (Psalm 103:1-4).​
„Błogosławiony niech będzie PAN Bóg, Bóg Izraela, który sam jeden czyni cuda. I błogosławione niech będzie na wieki jego chwalebne imię, a cała ziemia niech będzie napełniona jego chwałą. Amen, amen” (Psalm 72:18-19).​

Z Spiritual Exercises of the Heart, Reformation Heritage Books. Użyte za pozwoleniem.